
Certyfikacja znaków pionowych
Normy serii PN EN 12899 określają wymagania dla oznakowania pionowego dróg i ulic. Seria ta składa się za pięciu części:
1. PN-EN 12899-1:2010 Stałe pionowe znaki drogowe -- Część 1: Znaki stałe
2. PN-EN 12899-2:2010 Stałe pionowe znaki drogowe -- Część 2: Podświetlane słupki przeszkodowe (TTB)
3. PN-EN 12899-3:2010 Stałe pionowe znaki drogowe -- Część 3: Słupki prowadzące i urządzenia odblaskowe
4. PN-EN 12899-4:2008 Stałe pionowe znaki drogowe -- Część 4: Zakładowa kontrola produkcji
5. PN-EN 12899-5:2008 Stałe pionowe znaki drogowe -- Część 5: Wstępne badanie typu
Części od 1 do 3 są normami specyfikacyjnymi t. z. dotyczącymi poszczególnych wyrobów , zgodnie z zapisami w tytule. Natomiast dwie pozostałe tj. część 4 i 5 są normami systemowymi, przedstawiającymi wymagania systemowe jakie powinien spełnić producent chcący oznakować swoje wyroby znakiem CE. Okres przejściowy wdrażania powyższych norm mija 1.1.2013 roku
Znaki drogowe zostały określone jako "Wyroby Wysokiego Ryzyka" w ramach dyrektywy dotyczącej wyrobów budowlanych (CPD), ponieważ pełnią funkcje informowania i ostrzegania kierowcy. W takim przypadku, muszą one być niezależnie ocenione w celu uzyskania wymaganego oznakowania CE.W związku z powyższym oznacza to, że producenci znaków drogowych muszą podjąć proces oznaczania swoich wyrobów znakiem CE najpóźniej do końca 2010 roku. Wynika to z czasu jaki potrzebny jest do opracowania badań typu, które trwają nawet do dwóch lat.





















1. PN-EN 12899-1:2010 Stałe pionowe znaki drogowe -- Część 1: Znaki stałe 


Skontaktuj się
Wydrukuj
Poleć znajomemu





